Aktualności

WIEWIÓRKI – MAJ

 

 

data zabawa ruchowa zabawa dydaktyczna
 

25.05

poniedziałek

 

Zabawa ruchowa „Co robi mama?”:  rodzic mówi czynność,

którą wykonuje mama, a dziecko naśladuje ruchem: odkurza, myje okna, czyta książkę,

maluje się, siedzi przy komputerze, prasuje… Podawanie innych czynności przez dziecko.

 

 

I. A) Słuchanie opowiadania Joanny Papuzińskiej „Jak nasza mama odczarowała wielkoluda?”:

 

Pośrodku naszego miasta jest park. Pośrodku parku – zjeżdżalnia, drabinki i boisko do grania w piłkę. Tam zawsze chodzimy się bawić. Aż tu nie wiadomo skąd zjawił się kiedyś w mieście wielkolud. Od razu zajął cały park dla siebie. Na bramie wywiesił tablicę:„Nikomu nie wolno tu wchodzić, choćby nie wiem co”.

Całymi dniami wylegiwał się na trawnikach, a wszystkie dzieci musiały bawić się na ulicy.

Któregoś dnia nasz najmłodszy brat rzucił piłkę tak mocno, że przeleciała przez ogrodzenie i wpadła do parku. Wielkolud złapał ją i nie chciał nam oddać. Wróciliśmy do domu z płaczem.

Wtedy nasza mama wpadła w złość.

– No, nie – powiedziała – ja już dłużej tego znosić nie będę!

I poszła do parku.

Wszyscy, nawet dorośli panowie, bali się tego wielkoluda. Ale nasza mama – nie.

Podeszła do niego bliziutko i zawołała:

– Nie pozwalam dokuczać małemu dziecku!

A ponieważ zobaczyła, że wielkolud ma kurtkę rozerwaną na plecach, powiedziała jeszcze:

– Taki duży, a wygląda jak obdartus! Jak panu nie wstyd! Proszę zaczekać, wezmę igłę z nitką i zaszyję dziurę!

Bo naszą mamę okropnie denerwuje, kiedy ktoś jest nieporządnie ubrany. Więc posłała nas po igłę i nici, przystawiła do pleców wielkoluda drabinę ogrodniczą i zaczęła mu cerować kurtkę.

Szyła, szyła, aż nagle drabina zachybotała się i nasza mama niechcący ukłuła wielkoluda igłą.

– O, przepraszam – powiedziała, bo wielkolud syknął.

Ale wielkolud syczał dalej. Mama zobaczyła, że przez dziurkę zrobioną igłą powietrze ucieka z niego jak z przedziurawionej opony. Kurczył się i kurczył, a po pięciu minutach stał się zwyczajnym chłopakiem – mniej więcej takim jak ja.

– Bardzo dziękuję! – powiedział do mamy. – Pani mnie odczarowała! Ja byłem bardzo zarozumiałym chłopcem i ciągle chodziłem nadęty. Zdawało mi się, że jestem najmądrzejszy, najpiękniejszy i najważniejszy na świecie. Od tego nadymania robiłem się coraz większy i większy, aż w końcu stałem się wielkoludem. Z początku podobało mi się to nawet, bo byłem największy i najsilniejszy. Ale co z tego? Nikt mnie nie lubił, nikt nie chciał się ze mną bawić. Teraz wiem, że lepiej być zwyczajnym chłopcem i nie nadymać się. Mogę wrócić do domu. Do widzenia! A tutaj jest piłeczka!

I znów w naszym mieście stało się wesoło i bezpiecznie jak zawsze. Znów mogliśmy spędzać całe dnie w parku.

Ale od tej pory nasza mama boi się, żeby któreś z nas nie zamieniło się w wielkoluda.

Dlatego ma zawsze naszykowaną miseczkę z mydłem i słomką do puszczania baniek.

Gdy tylko któryś z nas zacznie sobie myśleć, że jest „naj… naj… naj…” i nadymać się –mama daje mu słomkę i mówi:

– Masz, popuszczaj sobie trochę baniek mydlanych. To ci dobrze zrobi, wydmuchasz z siebie całą zarozumiałość. Bo zdaje mi się, że jesteś za bardzo nadęty.

 

B) Rozmowa na temat treści opowiadania:

Kto zakłócał spokój w parku?

Dlaczego dzieci musiały bawić się na ulicy?

Co spowodowało, że mama poszła do parku? Co zauważyła?

Co wydarzyło się podczas zszywania kurtki?

Jak myślicie, dlaczego chłopiec stał się wielkoludem?

Jaki sposób ma mama, kiedy ktoś staje się zbyt zarozumiały, nadęty?

W czym wasze mamy są dla was mistrzyniami?

 

C) Zabawa słowna „Wielkolud przed i po odczarowaniu”: rodzic pokazuje ilustracje przedstawiające wielkoluda i chłopca (po odczarowaniu).  Dziecko losuje kartki z cechą charakteru, odczytuje (samodzielnie lub z pomocą rodzica) i przypina pod odpowiednią ilustracją:

skromny, nadęty, egoistyczny, zwyczajny, ludzki, miły, przemądrzały, arogancki, życzliwy, agresywny, groźny, uprzejmy, niegrzeczny – wyjaśnienie znaczenia słów, podawanie własnych przykładów.

 

II. „Laurka dla mamy i taty”- praca plastyczna:

– omówienie etapów wykonania laurki;

– wykonanie laurki przez dziecko (wycinanie, naklejanie, rysowanie, malowanie itp..);

– ozdabianie laurki według własnego pomysłu;

– rysowanie autoportretu lub wklejenie

zdjęcia;

– rozwijanie sprawności manualnych;

– doskonalenie umiejętności wycinania;

– rozwijanie staranności i dokładności;

– rozwijanie pomysłowości.

 

 

26.05

wtorek

 

Zabawa ruchowa „Ćwiczę razem z rodzicami”:  przy muzyce rodzic pokazuje dziecku różne ćwiczenia. Zdaniem dziecka jest powtarzanie tych ćwiczeń. Następnie zmiana ról.

 

I. A) „Jakie zawody wykonują

rodzice?”- rozmowa na podstawie  ilustracji przedstawiających kobiety i mężczyzn wykonujących

różne zawody oraz własnych doświadczeń.

 

B)  Rozwiązywanie zagadek o zawodach:

 

W białym fartuchu ze słuchawkami opiekuje się chorymi zwierzętami. (weterynarz)

 

Kiedy komputer się nam zepsuje, to on z pewnością go uratuje. (informatyk)

 

Gasi pożary i z tego najbardziej jest znany, chociaż do innych wypadków często jest wzywany. (strażak)

 

Jak nazywa się ten pan, co naprawi każdy kran? (hydraulik)

 

Jak nazywa się pani, co w kuchni pracuje

i codziennie pyszne obiady gotuje? (kucharka)

 

Pracuje w szpitalu, biały fartuch nosi i wszystkim pacjentom lekarstwa przynosi. (pielęgniarka)

 

B) Zagadki pantomimiczne: „Co robi, co lubi mój tata, ?”- dziecko odczytują wylosowany wyraz i prezentuje czynność z nim skojarzoną, rodzic odgaduje

np. LODY, GAZETA, TELEWIZOR, ROWER, NARTY.

 

II. A) Zabawa „Dokończ zdanie”- rodzic mówi początek zdania i rzuca piłką do dziecka. Zadaniem

dziecka jest dokończenie zdania:

 

Mój tata ma na imię…;

 Z tatą…; Lubię, kiedy tata…;

Tata ma… Mama jest…;

Mama nie lubi, kiedy…

 

B)  Zabawa „Co dalej?” – dostrzeganie regularności, doskonalenie umiejętności kontynuowania rytmu. Rodzic rozpoczyna rytm ułożony z sylwet różnokolorowych kwiatów oraz z kwiatów o różnej liczbie płatków, np.: kwiat czerwony-  fioletowy-  żółty- czerwony…, kwiat z 3 płatkami- z 5 płatkami-  z 7 płatkami-  z 3 płatkami, a dziecko go kontynuuje.

 

 

27.05

środa

 

 

Zabawa ruchowa „Razem z mamą, razem z tatą”: dziecko naśladuje czynności, np. spacerujemy,

biegamy po parku, jeździmy na rowerze, skaczemy przez kałuże, turlamy się po trawie.

 

I. A) Rozmowa wprowadzająca – dziecko odpowiada na pytania: Kto to jest bohater? Kto może

być superbohaterem? Jakich znacie superbohaterów?

 

B) Słuchanie wiersza Urszuli Piotrowskiej „O superbohaterach”

 

Coś o superbohaterach

opowiedzieć chcę wam teraz.

Najpierw trzeba tu wyjaśnić, że nie wyszli sobie z baśni.

No i żadne z nich nie lata,

bo to….mama jest i tata!

Bardzo dzielna bywa mama,

gdy niedobre sny przegania

i tłumaczy, że w kałuży

spacer boso nam nie służy.

Potem mi zaparza zioła,

uśmiechnięta i wesoła.

A z tatusiem sprawa taka:

znów ratuje mnie z trzepaka,

bowiem z siostrą na zawody,

bieg ćwiczymy przez przeszkody.

Kiedyś zniósł mnie z czubka

drzewa i w ogóle się nie gniewał.

A gdy warczy pies sąsiada,

mówi”siad” a Azor siada.

Mama z tatą wciąż na straży,

by mi pech się nie przydarzył.

Usłyszycie jeszcze nieraz

o tych superbohaterach.

 

C)  Rozmowa inspirowana wierszem: Dlaczego mama i tata przypominają superbohaterów?

W czym pomaga dzieciom tata? W czym pomaga mama?

 

D) Zgadywanki – „Hop, i umiem!”: rodzic odczytuje treść zgadywanek (można powiększyć kartki ze zgadywankami i zachęcić dziecko do odczytywania fragmentów)- dziecko odpowiada i tłumaczy, jak udało  się znaleźć odpowiedź – doskonalenie

logicznego myślenia i koncentracji uwagi.

 

II. A)   „Portret mamy i taty” – łamigłówka z szyfrem:

 

SZYFR: 1 – P, 2 – O, 3 – R, 4 – T, 3 – T, 5 – E, 4 – T, 6 – M, 7 – A, 6 – M, 8 – Y, 9 – I,

4 – T, 7 – A, T – 4, 8 – Y.

 

Dziecko otrzymuje kwiatek z różną liczbą płatków od 1 do 9, na środku kwiatka znajduje się litera. Dziecko liczy, ile płatków ma ich kwiatek, i układa go przy zaszyfrowanej cyfrze oznaczającej liczbę płatków. Litery znajdujące się w kwiatkach utworzą rozwiązanie – PORTRET MAMY i TATY.

 

B) Rysowanie portretów rodziców:

– przedstawienie cech charakterystycznych wyglądu rodziców;

– wykorzystanie całej powierzchni kartki, poprawne rozmieszczenie postaci na kartce.

 

 

28.05

czwartek

 

 

Zabawa ruchowa „Kolorowe kółka”: dziecko otrzymuje kółka w różnych kolorach.

Porusza  w rytm skocznej muzyki. Podczas przerwy w muzyce rodzic

prezentuje obrazek z kolorowymi kropkami. Dziecko jeżeli posiada  kółka w takich kolorach, tańczy w rytm muzyki. Jeżeli nie posiada- siada na dywanie.

 

I. A)  Zabawa matematyczna „Kwiatki dla mamy”:

 

Dziecko dowiadują się, że mama dostała piękny

bukiet z 10 kwiatów i chce je ułożyć w dwóch wazonach. Jak może je podzielić? Dziecko

układa kwiatki na różne sposoby, pod wazonem umieszcza liczbę, która oznacza, ile kwiatków jest w wazonie. Między liczbami wstawia odpowiedni znak: <, > lub =.

Przekonują się, że choć układ kwiatów się zmienia, ich liczba jest wciąż taka sama.

 

B) Rozwiązywanie zadań z treścią, układanie działań:

 

Z okazji Dnia Mamy Tomek i Kasia z pomocą babci upiekli tort. Mama zjadła 2 kawałki, Kasia 1, Tomek 2, tata 1. Ile kawałków tortu zjedli członkowie rodziny?

 

2+1+2+1=6

 

–  Maja kupiła dla mamy tulipana za 2 zł, Kuba czekoladę za 4 zł. Ile pieniędzy wydały dzieci na prezenty?

 2+4=6

 

II. Rysowanie na temat „Mama i ja” zainspirowane wierszem Hanny Łochockiej „Obraz dla mamy”.

 

Mamo, namalowałam ci obrazek

zupełnie sama.

Na tym obrazku jesteśmy razem:

ja, twoja córka, ty, moja mama.

A twój synek, mój brat,

podaje ci kwiat

Jesteś pięknie ubrana,

uśmiechnięta i ładna

(rysowałam cię przecież

od rana!).

Tylko mi tu nie wyszło,

że ty, mamo,

jesteś bardzo, a bardzo

kochana!

 

 

29.05

piątek

 

 

 

Zabawy ruchowe Metodą Ruchu Rozwijającego Sherborne:

 

A) „Przywitamy się plecami”- rodzice i dziecko siadają plecami do siebie i lekkim dotknięciem „witają się” plecami.

 

B) „Naciąganie na plecy”- rodzic i dziecko nadal siedzą tyłem do siebie, chwytają się pod łokcie, rodzic naciąga dziecko na swoje plecy.

 

C) „Domki”-  rodzic wykonuje klęk- dziecko przechodzi pod „domkiem”.

 

D) „Lustro” – siad naprzeciw partnera, który jest lustrzanym odbiciem wykonywanych czynności np. mycie zębów, czesanie się, oblizywanie, wycieranie…

 

E) „Relaks w foteliku” – dziecko siedzi pomiędzy nogami rodzica, jest obejmowane przez niego rękami, kołysane.

 

 

I. A) Zabawy z mozaiką geometryczną- układanie obrazków z figur geometrycznych według

wzoru i pomysłów dziecka.

 

B) Zabawa matematyczna „Kwiatki dla mojej mamy” – porównywanie liczebności zbiorów.

 

Zabawa matematyczna rozwijająca pamięć wzrokową i uwagę „Naszyjnik dla mamy” – układanie rytmów.

 

C) Słuchanie wiersza Danuty Wawiłow „A jak będę dorosła”

 

 Jak mi ręce urosną,
jak mi nogi urosną,
jak już będę dorosła
i wysoka jak sosna,
to zostanę, zostanę, zostanę… no, kim?
To na pewno zostanę lekarzem!
Przyjdę w białym fartuchu,
mamie zajrzę do ucha,
tatę klepnę po brzuchu,
powiem: „Trzyma j się, zuchu!”,
i zapiszę, zapiszę, zapiszę… no, co?
I zapiszę paskudne lekarstwo!
Co mi płacze i krzyki!
Będę robić zastrzyki!
Będę strasznie się trudzić!
A jak już mi się znudzi,
to zostanę, zostanę, zostanę… no, kim?
To zostanę okrutnym piratem!
Nie posłucham się taty.
Będę strzelać z armaty,
będę w worku pękatym
przechowywać dukaty,
będę straszną mieć brodę i pistolet… i co?
I piracką przepaskę na oku!

Co mi wiatry i burze!
Mogę trwać jak najdłużej!
Niechaj żyją podróże!
A jak nimi się znużę,
to pojadę, pojadę, pojadę… no, gdzie?
To pojadę z powrotem do mamy!

 

Zagadki „Zawody” – utrwalanie wiadomości, samodzielne układanie zagadek przez dziecko.

 

II. A)  „Pomagamy w domu” – odgrywanie scenek na temat czynności wykonywanych w domu przez różne osoby, rozmowa na temat „Jak można pomagać w domu?” .

 

B) „Zdjęcia z albumu”- oglądnie wspólnie z rodzicami zdjęć rodzinnych wykonanych podczas spacerów, wycieczek, wyjazdów, wspólnych zabaw.

 

 

 

 

 

 

 

 

wiewiórki

Dbam o przyrode

 

 

 

 

 

Wiewiórki

 

data zabawa ruchowa zabawa dydaktyczna
 

04.05

poniedziałek

 

 

Zabawa ruchowa „Orły w gniazdach”:

rodzic kładzie  na podłodze poduszkę lub złożony kocyk, który staje się gniazdem. Dziecko biega po pokoju w rytm muzyki z szeroko rozłożnymi ramionami, naśladując ptaka w locie. Na hasło rodzica „Ptaki do gniazd”- dziecko wskakuje do gniazda i robi przysiad podparty.

 

I. A) Słuchanie wiersza czytanego przez rodzica D. Gellner „Wycieczka do Warszawy”

 

Kiedy już odejdzie

od nas złote lato,

pojedziemy do Warszawy

z naręczem kwiatów.

 

Będziemy witać

w dzień wrześniowy

każdą nową ulicę

i każdy dzień nowy.

 

A potem usiądziemy

przy warszawskiej Syrenie.

I może nam się zdarzy

taka przygoda,

że bajkę nam opowie

wiślana woda.

 

B)  Rozmowa na temat wysłuchanego utworu, rodzic zadaje dziecku pytania:

– Jak nazywa się kraj, którego stolicą jest Warszawa?

– Nad jaką rzeką leży Warszawa?

– Jak wygląda warszawska Syrenka?

– Co znaczy słowo ojczyzna?

 

C) Omówienie symboli narodowych z wykorzystaniem piosenki „Piosenka o Polsce” https://www.youtube.com/watch?v=QhAH_UcodPg

– prezentacja flagi Polski, zwrócenie uwagi na kolor biały u góry i czerwony na dole;

– prezentacja godła Polski- biały orzeł w koronie na czerwonym tle.

 

D) Słuchanie hymnu Polski https://www.youtube.com/watch?v=AJsWz9SlpfA

–  przypominienie dziecku, przy jakich okazjach śpiewa się hymn i jaką postawę należy przyjąć podczas hymnu.

 

II.  Zajęcia plastyczno- techniczne:

1. „Godło”- wydzieranka z papieru:

– dziecko otrzymuje kartkę z konturami godła;

– wykonuje pracę plastyczną za pomocą wydzieranki;

– dziecko rozwija zdolności plastyczne;

– doskonali staranność i dokładność;

– dba o estetyczne wykonanie pracy.

 

2.  „Flaga”- łączenie barw narodowych:

– dziecko łączy odpowiednio paski papieru i montuje do patyczka.

 

 

05.05

wtorek

 

 

Zabawa ruchowa „Morze- góry”: dziecko porusza się po pokoju w rytm muzyki. Gdy rodzic powie „Morze”- dziecko robi przysiad podparty, a gdy „Góry”- staje na palcach z wysoko uniesionymi rękoma.

 

I. „Mapa Polski”-  prezentacja  mapyPolski:

– rodzic razem z dzieckiem pokazują na mapie: góry, morze, Wisłę, Warszawę- przypominając, że jest to stolica Polski;

– wskazują miejsce, gdzie znajduje się Gdynia i przypominają nazwę morza Bałtyckiego;

– pokazują bieg Wisły;

– razem zaznaczają na mapie wybrane miasta: Kraków, Warszawa, Toruń, Gdańsk;

– dziecko określa ilość sylab w nazwach wybranych miast Polski;

– wyodrębnia pierwszą i ostatnią głoskę w wyrazie;

– czyta wyrazy z napisami miast.

 

II.  „Symbole narodowe” z wykorzystaniem  utworu „Polonez” F. Chopina https://www.youtube.com/watch?v=UIggL_5tpfY:

 

Rodzic tłumaczy, że każdy kraj ma dzieła sztuki wykonane przez mieszkańców tego kraju, które są szczególnie ważne i cenne. Te dzieła mogą być różne. Są to np. obrazy, rzeźby, powieści, utwory muzyczne. Przykładem bardzo ważnej i cennej dla Polaków muzyki jest twórczość Fryderyka Chopina. Mówimy o tej muzyce, że jest ona nasza- polska, narodowa. Muzyka F. Chopina jest znana na całym świecie. Jako Polacy jesteśmy z tego dumni.Motyw z tego utworu często pojawia się w filmach, które nawiązują treścią do Polski.

 

 

06.05

środa

 

 

Zabawa ruchowa „Rowerem po Warszawie”: dziecko biega swobodnie po pokoju w rytm muzyki z wysokim podnoszeniem kolan. Naśladuje w ten sposób jazdę na rowerze. Zabawa przebiega w różnym tempie, np. pod górkę i z górki.

 

I. A) Słuchanie legendy o Warsie i Sawie czytanej lub opowiadanej przez przez rodzica:

 

Dawno temu Polskę pokrywała nieprzebyta puszcza, pełna dzikiej zwierzyny, a ludzie mieszkali w maleńkich osadach. W jednej z nich, na brzegu Wisły, mieszkał młody rybak Wars. Był bardzo pracowity i sam zbudował łódź, a także cierpliwie wiązał rybackie sieci. A ponieważ szczęście mu sprzyjało, zawsze wracał z połowu z siecią pełną ryb. Wars bardzo lubił spędzać czas na wodzie i z radością wsłuchiwać się w śpiew ptaków. Jednak najbardziej fascynowały go nocne wyprawy, gdy panował niezwykły spokój, a księżyc odbijał się w wodach Wisły srebrzystym blaskiem. Pewnej nocy, gdy jak zwykle zepchnął łódź na wodę i zarzucił sieci, spośród wzburzonej wody wynurzyła się przepiękna dziewczyna. Rybak zamarł z zachwytu i wpatrywał się zdumiony, gdyż dziewczyna miała długie, złociste włosy, wielkie niebieskie oczy i… rybi ogon, pokryty srebrzystą łuską! Wars nie mógł uwierzyć własnym oczom, po chwili jednak przypomniał sobie opowieści, które słyszał w dzieciństwie – to była syrena! Nagle syrena podpłynęła bliżej brzegu i zaczęła śpiewać, nieświadoma tego, że podpatruje ją człowiek ukryty w wysokich trzcinach. Gdy Wars usłyszał jej głos, zakochał się bez pamięci.Od tej chwili na niczym nie mógł się skupić, czekając na kolejny nocny połów i spotkanie z syreną. Nie przeszkadzało mu nawet to, że ona nie miała pojęcia ani o jego istnieniu, ani o uczuciu, które do niej żywił. Pewnej nocy, całkowicie zauroczony jej głosem, nieostrożnie wystawił głowę ponad trzciny, żeby lepiej się jej przyjrzeć. Zaskoczona jego widokiem syrena podpłynęła i zagniewana zapytała:
– Dlaczego mnie podglądasz i podsłuchujesz?

– Jestem rybakiem… – nieporadnie zaczął się tłumaczyć Wars.

– Wiem, kim jesteś, wiele razy widziałam cię na łodzi, ale…
– Tak, wiem, że nie powinienem cię podglądać, ale kiedy pierwszy raz cię ujrzałem, straciłem głowę. Zakochałem się w tobie i nie mogę bez ciebie żyć. – przerwał jej wpół słowa Wars.

Syrena popatrzyła na niego i westchnęła:

– Ja także cię pokochałam. Ale przecież tak bardzo się różnimy…

Spojrzeli na siebie i zrozumieli, że są dla siebie stworzeni. Wtedy własnie Sawa – bo tak miała na imię złotowłosa syrena – przypomniała sobie pewną tajemnicę: jeśli syrena z wzajemnością zakocha się w człowieku, może na zawsze utracić swój rybi ogon i stać się kobietą. Wówczas Wars bez wahania poprosił Sawę o rękę, a ona zgodziła się z radością. Razem wyszli na ląd. Z syreny opadła rybia łuska i w miejscu ogona pojawiły się nogi. Stała się piękną dziewczyną i wkrótce odbyło się ich wesele. Wars i Sawa żyli długo i szczęśliwie, otoczeni miłością i wzajemnym szacunkiem. Po latach wokół ich chaty powstała duża osada rybacka,a ludzie na pamiątkę postanowili nazwać ja Warszawą. Dziś nie ma śladu po rybackich chatach, lecz ludzie wciąż pamiętają o młodym rybaku i pięknej syrenie. A Warszawa stała się stolicą Polski.

 

B) Omówienie różnych znanych miejsc i zabytków Warszawy, np. Zamek Królewski, kolumna Zygmunta, Stare miasto, warszawska Syrenka, Łazienki Królewskie- oglądanie i dobieranie odpowiednich ilustracji.

 

II. A) „Mazurek Dąbrowskiego”- utrwalenie hymnu Polski:

– słuchanie i spiewanie hymnu państwowego z wykorzystaniem nagrania https://www.youtube.com/watch?v=AJsWz9SlpfA

–  wykorzystaniem wersji instrumentalnej https://www.youtube.com/watch?v=HjA3X15JlYM

– zwrócenie uwagi na odpowiednią postawę z wykrzystaniem  komend „Do hymnu”, „Po hymnie”.

 

B)  „Oda do radości” – hymn Unii Europejskiej:

 

Rodzic tłumaczy, że każdy kraj  naród mają swój hymn. To pieśń wyjątkowa i ważna. Hymn Polski to „Mazurek Dąbrowskiego. Unia Eurepejska, czyli związek wielu państw europejskich, do których należy również Polska, takżę ma swój hymn.

 

– Słuchanie i śpiewanie „Ody do radości” https://www.youtube.com/watch?v=PuCznLq1QlA

 

 

 

07.05

czwartek

 

 

Zabawa ruchowa  orientacyjno – porządkowa „Przejście przez ulicę”:  przy użyciu sygnalizatora świetlnego. Rodzic trzyma sygnalizator świetlny. Używając  białych wyciętych z kartonu krążków, zasłania światła w sygnalizatorze, na przemian czerwone-zielone,  zielone- czerwone. Dziecko przestrzegając zasady ruchu drogowego wykonuje polecenia wskazane na sygnalizatorze: stoi- maszeruje.

 

I. A) Rozmowa na temat zakupów i środków płatniczych w różnych krajach. Prezentacja pieniędzy, segregowanie i przeliczanie.

 

B) „Zabawa w sklep”: wszystkie rzeczy zostają oznaczone kartonikiem z cyfrą oznaczającą cenę. Dziecko dostaje pieniądze na zakupy. Rodzic odgrywa rolę sprzedawcy ( później następuje zamiana ról). Zadaniem dziecka będzie kupienie wybranej rzeczy. Dziecko przelicza pieniądze, sprzedawca wydaje resztę. Rodzic przypomina o używaniu zwrotów grzecznościowych.

 

C) „Zabawy matematyczne”- rozwiązywanie zadań z treścią:

 

– dziecko opowiada, co kupiło, za ile i ile pieniędzy mu zostało, a może nic nie zostało. Dziecko układa działania matematyczne z wykorzystaniem cyfr i znaków matematycznych.

 

II. „Flaga Unii Europejskiej”- zajęcie plastyczne:

– rodzic prezentuje dziecku flagę Unii Europejskiej, omawia układ i ilość gwiazd na fladze;

– dziecko wycina gwiazdy z szablonu;

– dla większej precyzji może na niebieskiej kartce odrysować ołówkiem kształt koła, a potem wzdłuż tego konturu naklejać gwiazdy.

 

 

08.05

piątek

 

 

Zabawa ruchowa „Ruch przy muzyce”:

rodzic włącza wesoła muzykę. Dziecko swobodnie porusza się w jej rytmie. Gdy muzyka ucichnie- dziecko zatrzymuje się i siada na podłodze w siadzie skrzyżnym. Rodzic wypowiada wybraną przez siebie głoskę, a dziecko wymyśla wyrazy rozpoczynające się podaną głoską.

 

 

I. A) „Wycieczka po Europie”- zabawa dydaktyczna:

– rodzic wyjaśnia dziecku, że jedziemy na wycieczkę i będziemy zwiedzać Europę;

– pokazuje dziecku zaznaczone na mapie różne kraje i przedstawia krótką charakterystykę każdego kraju;

– pokazuje ilustracje związane z danym krajem, np. Francja- wieża Eiffla, Grecja- Akropol, Włochy- Koloseum, Belgia- Parlament Europejski, Dania- kopenhaska syrenka.

 

B) „Stolice europejskie”-  zapoznanie z nazwami stolic wybranych krajów europejskich:

– analiza i synteza sylabowa wyrazów;

– czytanie wyrazów;

–  umieszczenie podpisów na mapie we właściwym miejscu.

 

C) „Flagi europejskie”- przyporządkowywanie flagi do właściwego kraju.

 

II. A) „Jadę do…”- rysowanie kredkami wybranej flagi;

– poprawne rozmieszczenie rysunku na kartce;

– prawidłowe posługiwanie się przyborem, zwrócenie uwagi na poprawny chwyt;

– staranne wykonanie pracy plastycznej;

– wykonanie samodzielnie podpisu pod flagą określającą kraj do którego należy.

 

B) Zabawa „Prawda czy fałsz”:

rodzic mówi różne zdania na temat Polski, Unii Europejskiej,  a zadaniem dziecka jest stwierdzić, czy dane zdanie jest prawdziwe, czy fałszywe. Jeśli zdanie jest prawdziwe, dziecko podnosi kciuk do góry. Jeśli zdanie jest fałszywe- kciuk na dół.